sosyomat.com

bana ters ters bakmandan korkuyorum ama

son susamın yarısını ikiye bölmücektik suluylada karıştırmıycaktık

O günü bana bir daha hatırlatma...
En kırgın olduğum o zaman dilimini hatırlatma...
Yarının son kez olacağı o geceyi,
Ellerini son kez tuttuğun,
Sıcaklığını son kez hissedeceğim o geceyi bana hatırlatma…
Koynun da öylece ağlarken ve bilirken,
Yarına dair son sevişmenin ağırlığını hissederken,
Yaşadığım o gecenin ayazını bana hatırlatma...
Nasıl soluktu ve nasıl renksiz ve umarsızdı gece…
Nasıl bir küf kokusuydu etrafa yayılan...
Bu kokuyu bana bir daha hatırlatma
Ayakların(m)a batan can kırıkların(m)ı bana hatırlatma…
Hatırlatma uzaklaşan sesini…
Yitirdiğimiz sevginin pişmanlığını bana hatırlatma…
Yansımadığım hiç bir cümleni bana hatırlatma…
Beni içine sığdıramadığın hiçbir hikayeni bana hatırlatma…
İçine beni katmadığın hiçbir fotoğraf yansımasını bana hatırlatma…
O son geceyi…
O son sıcaklığı bana bir daha hatırlatma…
Unutayım…
Sileyim hafızamdan o son gecenin ayazını…
Bedenimi saran üşüten sıcaklığı…
Bana bir daha hatırlatma…

TANURA

Hayat bize mutlu olma şansı vermedi sevgili,
biz kendimizden başka
herkesin üzüntüsünü üzüntümüz
acısını acımız yaptık çünkü.
Dünyanın öbür ucunda
hiç tanımadığımız bir insanın göz yaşı bile
içimizi parçaladı.
Kedilere ağladık, kuşların yasını tuttuk...
Yüreğimizin zayıflığı kimi zaman
hayat karşısında bizi zayıf yaptı.
Aslında ne güzel şeydir
insanın insana yanması sevgili...
Ne güzeldir
bilmediğin birinin derdine üzülebilmek
ve çare aramak.
Ben bütün hayatımda hep üzüldüm,
hep yandım.
Yaşamak ne güzeldir be sevgili...
Sevinerek, severek, sevilerek, düşünerek...
Ve o vazgeçilmez sancılarını duyarak hayatın...

Yılmaz Güney

x.Vagon
Ne demekse entel aşklar binmez kömüre
İstasyonda olma niyetidir yalnız gitmek
İşe geç kalmayalım çalışkan adam olalım
Şimdi konsept ofiste iş üstünde ölmek
Oturma odalarında malboromen
yatakodalarında pokemon resimleri
her gün halk pazarında halk satmak
Ne güzel bekleme salonu olmazdınız
Gelmeyen trenlerinize yetişebilseydiniz eğer

XI.Vagon
Ayrılıklar alışamadığımız ten pencere kenarı
En iyisi demirden yoldur.Gidiş.Tren.
Kimse tutmaz kimsenin pasını.Cadde.
Bir elveda asılı mı ne camda
El sallanır,istasyonda yalnız kalır veda
Dolar nikah cüzdanları,dolar,çapraz kur
Makas değiştirir gidip geldikçe
Düüüt yerinde aşkın kömürün buhar
Raylar ve yaylar paslanır yatak
Son vagondur raydan çıkar aşk

Tren yolda olmanın en güzel vakti...

İbrahim Metin